aslında dallanıp budaklandıracak kadar karmaşık değil.ben iyi bir başlangıçtım sadece
sadece iyi bir başlangıç…
bazı insanlar sadece iyi bir başlangıç yapmasını bilirler.sonrasında sıkılırlar,sürdüremezler…
birini terketmek pratikte olsa da ,teorik olarak imkansızdır aslında.
onu terk ettim diyelim, peki hatıraları nasıl terk edecegim? 
bir de baktım ki o tonlarca hatırayı zihnimde degil de sırtımda taşıyacakmışım gibi hissetmenin faturasının son ödeme tarihi coktan gecmiş…ve şimdi anlamaya başlıyorum odamın karanlıgını…
sonrasında insan şunu der kendine,geçmişi unutmak istiyorsan geleceğe de gözlerini kapatman gerekir.ama oysaki bazı sokaklar yalnız yürünmez. biri olmalı.
illaki biriyle paylaşmak gerekir o sokağı. 
benim ise hiç bir şeyim yok.

uykum bile…